Reisvoorstellingen

 

Deze voorstellingen kunnen op locatie gebracht worden.
 

Wenst u meer informatie en/of reservatie kan u contact opnemen met Kathelijne Vandermeersch - 
 

09/225.18.60 - tinnenpot@telenet.be

 

 DAMIAAN

 

Jo Decaluwe speelt ‘Damiaan”, een zeer persoonlijke visie op deze man van inzet, geloof, moed, tegenslag, succes.
 

Scherend langs de historische feiten en interessante anekdotes, vertelt de gestorven Damiaan de gebeurtenissen vanuit zijn gevoelsleven en zijn kijk op de mens. Zijn lijden is voorbij en hij is in de hemel. Hij kan op veel momenten in het stuk wat badinerend, lichtvoetig, monkelend de dingen beleven en in hard contrast plaatsen met z’n “God, hoe is zo iets mogelijk” verleden.
De mens op een zeer ziek stuk van de wereld, Molokaï, meer bepaald het “stuk of wat vierkante kilometer grote Kohala, de natuurlijke gevangenis, een landtong omringd door ruwe zee aan drie kanten en aan de vierde kant zwarte klippen”.
Daar “werkt” hij voor zijn mensen. Veel lukt, maar er zijn evenveel tegenslagen en er is behoorlijk wat onbegrip. In het stuk zien we wel eens zijn woede uitbarstingen en de verwijten die hij krijgt van eigen overste en van de president van de gezondheidszorg.
 

De acteur in “DAMIAAN” springt in het stuk van heden naar verleden, speelt, vertelt, is betrokken in het verhaal, dan weer beschrijvend, van grote emoties tot afstandelijk realisme. De hertaling en bewerking van dit stuk werd gemaakt door Jo DECALUWE, die de monoloog speelt. Hij liet zich voor de verhaallijn inspireren door de Amerikaanse toneelauteur Aldyth Morris die al sinds 1980 met allerlei studies en verhalen werkt rond Damiaan.
 

Voor TINNENPOT is dit een locatieproject binnen het theatercomplex.
In het Binnenhof is een ruimte gecreëerd voor de voorstelling.
Het lijkt sterk op een “buiten gebeuren” en de voorstelling is in tijd en ruimte afhankelijk van het dag- en avondlicht dat door de koepels in het Binnenhof ‘natuurlijk’ binnenvalt.
Het is meteen een première voor een achtste speelplek in Tinnenpot na Beckettzaal, Balkonzaal, Bistrotheater, Bouffonzaal (circus), Binnenhof, Biljartzaal en Bonbonnière.
Een speciale plek dus voor “DAMIAAN” waar het decor bestaat uit een installatie met voldoende suggestieve mogelijkheden zoals eiland, kerk, pad, altaar, schip, kamer, bureel…
 

Deze “DAMIAAN” creatie is ook geschikt als reisvoorstelling en kan gespeeld worden in een kerk, kapel, ontmoetingscentrum, theater.

ENKELE REACTIES

Dank voor jouw Damiaan, Jo. Verbazend, soms vertederend, soms schokkend. (Tilly Stuckens, redacteur De Standaard) | Prachtige voorstelling! (Mgr. Luc Van Looy, Bisschop van Gent) |* Aangrijpende Damiaan-monoloog. Innerlijke dramatiek op scène. Een krachtige en aangrijpende voorstelling! (Tertio) | Het mooiste in z’n genre! (Gouverneur Breyne, Brugge) |  Een geslaagde evocatie van het leven van de kersverse heilige (De Morgen) | Wij hebben nog intens nagenoten van de schitterende voorstelling. (Jef Vermassen, strafpleiter) | Wat wij gezien hebben was sterk, heel heel sterk. Een voorstelling, met heel veel toegevoegde waarde. (Stephan Deneir, Dadizele) | Proficiat aan Jo voor een sterke prestatie (Luc Jacobs, Consul-Generaal van België te Casablanca) | De figuur van Damiaan bracht stilte te weeg, adembenemende stilte, heilige stilte! Kuchen durfde men niet, alleen maar roerloos luisteren en meeleven. (nav voorstelling in Zuidschote) | Heel knappe voorstelling ! (Misjou Verleyen, Knack)  | Zeer menselijk portret: Damiaan met kleine kantjes (H L N) | naar de voorstelling geweest van “Damiaan” door jullie (schoon)broer. Echt héél mooi. Jo is een heel groot woordkunstenaar. Ge moogt er fier op zijn. Heb ervan genoten! (Leo Langhendries) | Goud ! (Jo De Meyere) | Baie groot klasse ! (Prof. Aldo Behrens, decaan UNAM, Namibië) | Ik wil u van harte feliciteren met de opvoering van de beklijvende monoloog “Damiaan” in Bachte. Een prachtige voorstelling! Een aanrader voor jong en oud! (Stefaan Vercamer, volksvertegenwoordiger) | Proficiat voor uw prestatie met DAMIAAN, gisteren in Leuven, helemaal alleen op de scène! Aanvankelijk zagen we Jo Decaluwe op de scène; na 'n beetje zagen we alleen maar Jozef Deveuster spreken. Hem zó kunnen opvoeren, kan alleen maar, wanneer gij U diep in dien heiligen man inleeft. (Carlo Van Gestel) | Ik heb enorm genoten van je prachtige prestatie.(Randy Geldhof) | Ik vond het geweldig aangrijpend hoe je Damiaan hebt neergezet. Ik heb bewondering voor uw fantastische spel en alom hoor ik goede verhalen. (Karel Andringa, Reahus, Friesland) | Merkwaardig ! (Willem Vermandere) | Die voorstelling het me erg aangegryp  (Chrisna-Beule-Muir, UNAM Namibië) |  Parijs 14 mei ’12: Toen werd het plots heel stil. (Vlamingen in Parijs)

 

"LIEFDESBRIEVEN" Pete Gurney

Simpeler dan de Amerikaanse Toneelauteur Pet Gurney het 'm flikt kan het nauwelijks. Hij neemt twee personages die elkaar een leven lang brieven schrijven en die brieven laat hij door een acteur een actrice voorlezen, recht de zaal in. Maar het werkt fantastisch. Ineens blijkt dan weer hoe onnodig eigenlijk decor, aankleding en rekwisieten zijn...tenminste als de tekst ijzersterk is en de spelers die suggestief weten te brengen.

Aan de hand van de brieven ontvouwt zich het bestaan van een man en een vrouw die elkaar heel hun leven lang hebben bemind en tegelijk telkens weer uiteenlopende wegen kozen.

Hun brieven tonen het beloofde land van de jeugd, gemiste kanse, uiteenspattende dromen, maar ook blijvende liefde. Woorden vol omfloerste tederheid. (Rik Torfs in De Standaard)

 

 


CYRIEL BUYSSE producties

Jo Decaluwe heeft zich met zijn éénmanstoneel met werk van Cyriel Buysse in de loop der jaren een heel sterke reputatie opgebouwd.


DE RAADSHEEREN VAN NEVELE
naar  Cyriel Buysse
regie Jo Gevers

of hoe een jong stuk van een oude meester een klassieker wordt

Sinds 1983 speelt hij DE RAADSHEEREN VAN NEVELE, een blijspel, gemaakt naar de ‘Verslagen over den gemeenteraad van Nevele anno  1885-86’ van de hand van de jonge Cyriel Buysse.

Algemeen wordt aangenomen dat deze 'verslagen' het eerste werk is van deze 'Van Nu en Strakser’ en dat hij ze naamloos als pamflet liet verschijnen in Nevele.  Op satirische wijze beschreef hij de gang van zaken in de gemeenteraad en zette er zowat iedereen mee te kijk.  Grote hilariteit bij de inwoners van Nevele, die wát graag spot en satire lazen over mijnheer de baron, de burgemeester, de schepenen, de notaris en vele andere volkse figuren die rond de raadstafel ruzie maakten en aan het eind toch gedwee JA knikten... met knikkers.

Het oeuvre van Cyriel Buysse werd ooit gekarakteriseerd als ‘het volledigste openluchtmuseum van echte Vlaamse mensen’. Deze ‘Van Nu en Strakser” begon zijn literaire carrière in 1885 met vijf satirische ‘Verslagen over den Gemeenteraad te Nevele”.

Nevele… een kleine gemeente tussen Gent en Brugge. De dorpspolitiek en het beleid van grote en kleine lieden met hun kleine kanten en ook wel grootmoedigheid, de vreugde en het verdriet in en om het Gemeentehuis anno 1885-1886 verschilde niet veel met die in vele andere kleine Belgische gemeenten. Alleen woonde in Nevele ene Cyriel Buysse, wiens vader liberaal gemeenteraadslid was, waardoor zoonlief de kans had gekregen gedurende enkele jaren als opsteller te werken op het gemeentehuis.

De goed geïnformeerde Buysse schreef voor z’n plezier vijf verslagen over zo’n gemeenteraad neer en verliet daarbij met de nodige verbeeldingskracht de werkelijke gebeurtenissen en bedacht eigen verhalen voor de gemeenteraad. Hij liet zijn geschriften naamloos als pamflet de gemeente in dwarrelen tot groot jolijt van de bevolking die wàt graag spot en satire lazen over de burgemeester, de notaris, de schepen, de grootgrondbezitter, de simpele boer, kortom, de leden van de ‘gemene raad’.

De periode waarvan sprake werd ondermeer gekenmerkt door de gevolgen van de zogenaamde ‘geuzenwet’, een poging van de liberalen om de subsidiëring van het vrij onderwijs af te schaffen. De reacties van het overwegend katholieke Vlaanderen bleven niet uit. De schoolstrijd bezorgde de toenmalige liberale partij een zware verkiezingsnederlaag, zowel nationaal als gemeentelijk.
Zo ook in Nevele, waar in 1885 de triomf van de katholieke partij volledig was. Dit betekende meteen het einde van de politieke loopbaan van vader Buysse. Ook zoon Cyriel achtte het verstandiger zijn activiteiten in het gemeentehuis af te ronden.
Enige tijd later verspreidde hij de door hem geschreven verslagen. Rekening houdend met deze context tekent dit satirisch document dan ook een boeiend tijdsbeeld.

Met deze eerste pennenvruchten bewees Buysse een getalenteerd schrijver te zijn en de karikatuur die hij tekende van de gemeenteraadsleden verraadde reeds de indringende observatiekracht die gans zijn literair oeuvre kenmerkt. De personen en toestanden die Buysse in zijn verslagen beschreef hebben het aantrekkelijke voordeel dat ze op elk ogenblik en in elke samenleving aanwezig blijven, pittoresk en schrijnend zelfs.

 

De pers
· Deze theaterproductie is nog steeds even fris.  Menig toeschouwer kan nog steeds glimlachen om de kostelijke tafereeltjes over de destijdse dorpspolitiek.  Herkenbaarheid en vakkundigheid, gezond theaterplezier: zo zouden we deze 'Raadsheeren' kunnen omschrijven.
· Wie zich zo kostelijk amuseert als Jo Decaluwe, en daarbij zoals hij een fantastisch acteur is, kan niet anders dan zijn publiek in het avontuur van de satire meeslepen.
· Bewonderenswaardig, Jo Decaluwe die zijn grote klasse spreidt over zoveel gedaanten
· Jo Decaluwe is goed thuis in Vlaamse typeringen 


 

Jo Decaluwe brengt met zijn TYPEN vier verschillende verhalen.

Hij steekt van wal met het verhaal Huwelijksaanzoek. 
Celestin en Farailde zijn twee vrijgezellen, al over de 50, en nog niet getrouwd.  Wanneer zijn vader en haar moeder overlijden vindt heel liet dorp dat ze voor elkaar bestemd zijn.  Ook de pastoor moeit zich ermee.  Buysse vertelt de geschiedenis mild ironisch, met enige rake typeringen.
De Houten Pijp is tragischer.
Over een rijke boerenzoon die met de dochter van de slager trouwt.  Hij wordt herbergier in plaats van boer. Hij voelt zich als een kuip die men volgiet.  Daar komen vodden van.  Buysse schildert raak de fixatie van Beirke die aan de drank ten onder gaat en net voor zijn dood zijn hart uitstort.  Een mooi tragikomisch verhaal, dat zelfs een absurdistisch trekje meekreeg.
In Nonkelken haalt Buysse herinneringen op aan zijn vrienden de schilder en de componist. Maar vooral aan de figuur van Nonkelken, een man die enkel geloofde wat hij voelde en zag.  Kunst vond hij maar niets: “Muziek is lawijt".  Dat een schilderij 5.000 fr. kost gaat er bij hem niet in.  Eten en drinken kan hij als geeneen.  Buysse deelt ook 'n vat speldeprikjes uit aan zijn vrienden-kunstenaars.
In Toatsjespap beschrijft Buysse z'n bezoeken aan een groot boerenerf, geleid door twee ongetrouwde broers, de grote Karel en het kleine Stientje, die maar niet begrijpt dat Buysse zo graag Toatsjespap eet en hem steeds op hesp wil doen overschakelen... Hier horen we een lyrische Buysse die het landleven en de natuur bezingt in fraaie zinnen. 


De pers:
'Huwelijksaanzoek', 'De houten pijp', ‘Nonkelken', 'Toatsjespap': verhalen uit het latere werk van een bijna 70-jarige Cyriel Buysse die milder, met humor, sociaal gevoel en nostalgische vertedering 'mensen' portretteert. Jo Decaluwe weet de typen voelbaar te maken!  (De Gentenaar)
 
 

OCH HIERE GOD TOCH
naar  Cyriel Buysse

‘Och Hiere God Toch’ ging in première in 1995. 
Het is een verzameling van vier mooie verhalen.

Jo Decaluwe stelde het geheel samen na een maandenlange zoektocht in het verzamelde werk van Cyriel Buysse.
Twee verhalen zijn authentieke Buysse-verhalen, namelijk ‘Guust de profane’ en ‘Het bezoek van Engel Gabriël op aarde’.  Twee andere verhalen, namelijk ‘De perenboom van Misere’ en ‘Fielemon de goochelaar’ vertaalde en herwerkte, bewerkte, hertaalde Cyriel Buysse uit het Frans naar het werk van Charles Deulin (Noord-Frankrijk 1827-1877).

Profane Guust is een leuke en ondeugende man die zalig sterft...
Mevrouw Misere met haar prachtige perenboom komt over als een verrassend mirakel...
Verder horen we hoe Filemon, de goochelaar, toch in de hemel geraakt en als de engel Gabriël terug komt wordt alles weer goed...

God, engelen en pastoors zijn inderdaad nooit ver weg in het programma.
Het rijke Roomse leven, gezien door de bril van een bijzonder humoristische en milde Cyriel Buysse.

De pers:
· We keerden een stukje terug in de tijd en bekeken het Rijke en Vlaamse leven door de bril van een bijzonder milde en humoristische Cyriel Buysse. En we kunnen het zeker vertellen: Jo Decaluwe is een verteller met acteertalent! (Kerk en Leven)
· Jo Decaluwe weet een breed publiek in te nemen! (Gazet van Antwerpen)
· Gezelligheid is troef bij dit soort theater.  Jo Decaluwe vertelt op meesterlijke wijze.  Verrassend is ook hoe de toeschouwers zich laten meeslepen door het acteertalent van Jo Decaluwe en spontaan reageren. (Radio 't vissertje)
· Jo Decaluwe doet Buysse alle eer aan! (De Eecklonaar)
· Jo Decaluwe bespeelt het publiek meesterlijk door met het grootste gemak de stemming in de zaal te doen wisselen.  De vrolijke noot en tal van kwinkslagen gaan onmerkbaar over in pijnlijke en sombere momenten en omgekeerd.  Deze productie gaat nog een lange en succesrijke carrière tegemoet. (Mededelingen van het C. Buyssegenootschap)

 



GOESTE is de vierde theaterproductie van Jo Decaluwe naar het werk van Cyriel Buysse.

De voorstelling omvat vier verhalen.

In het eerste verhaal krijgt de paardenknecht een onvoorzien grote erfenis, maar, och arme, hij verspeelt deze binnen de kortste tijd aan eten, drinken en ja, vrouwen.

Het tweede verhaal vertelt de lotgevallen van Alowies wiens ogen alsmaar slechter worden zodat hij als metsersknaap niet langer op hoge ladders zal kunnen klimmen en dus niet meer zal kunnen werken. Ondanks het verbod van zijn dokter blijft hij toch maar “dreupels” drinken.

Petrus in het derde verhaal is drie dagen lang noch bij dag, noch bij nacht naar huis gekomen en wordt over die duistere afwezigheid de biecht afgenomen door de onderpastoor. Hij moet biechten over vrouwen met korte rokskes en “koten” met rood fluweel en veel spiegels.

Het kortste verhaal vertelt hoe Buysse zelf een nachtmerrie krijgt van te veel goeste naar eten en drinken.


GOESTE: over eten, drinken, geld en vrouwmenschen, allee, en mannen ook.
Welke sterveling heeft dit nog nooit gehad…

 

 

 

Bookmark and Share

 

NIEUWS

Volg ons op facebook